غمکده

کمر بسته ام که در کنار توناملایمات زندگی را با نوشداروی صبرپشتسر نهم. اسیرم کن!زنجیر براحساسات پاکم بزن. همچنان دیوار فاصله را میانمان حفظ کن. در برهوت بیگانه ای آواره ام کن که با سرزمین خوشبختی فرسنگها فاصله دارد و هر آنچه می خواهی کن اما....... مخواه که گناه ناکرده را گردن نهم. به سکوت آزاردهنده ات ادامه نده و یک لحظه هم مهربانیت را از من دریغ نکن که تحمل بی مهری در من نیست. مگذار وقتی که در دریای مواج چشمانت شناورم با کوه بلند تردید مواجه شوم. مریم جعفری...

ادامه مطلب