یاد تو

من که در پیله ی خویش شوق پروانگی از یادم رفت

لااقل موقع رفتن بسپار ابر جای تو ببارد به سرم

ماه جای تو بتابد به شبم و سرانگشت بزند گاهگاهی به دلم

شاید این تلخی ایام غم انگیزم را باز با یاد تو از یاد ببرم !